STOEIEN VOOR JE ZELFVERTROUWEN
“Niet alleen een judo-les, maar vooral een prachtige manier voor zelfvertrouwen en een goede band tussen ouders en hun kroost,” vertelt judoleraar Karel Gietelink over zijn lessen ouder-kind-judo. Negen kleuters vliegen elkaar in de haren, zeven ouders rollen stoeiend over de grond. Een complete puinhoop? Nee, leermeester Gietelink schept met één woord orde in de chaos: “Maté!”. Het lijkt wel een magische opvoedkundige term, want binnen enkele seconden staat jong en oud weer netjes op één rij.
“Lieve Tom, je mag gewoon proberen mee te doen. Als je het niet leuk meer vindt, ga je lekker aan de kant zitten. Zullen we dat afspreken?” Vriendelijke woorden van de voormalig kampioen aan zijn jongste leerling Tom. Pas drie lentes jong en gehesen in een miniscule ‘gi’ (judopak) klampt hij zich vast aan het been van zijn moeder, oud-Europees kampioene Jessica Gal (zie FOTO onder).
Kleine Tom ziet het ouder-kind-judo nog een beetje als een speeluurtje, maar de kids van één of twee jaar ouder zijn al volleerd judoka’s-in-de-dop. “Wie weet nog hoe je moet groeten?” vraagt Gietelink. Nog voordat hij is uitgesproken, schieten vijf wijsvingertjes de lucht in. “En waar mag je nóóit op vallen? Op je....?” “HOOFD!” vullen de kleuters enthousiast aan. Waarschijnlijk vanwege het vroege tijdstip (zaterdagochtend, negen uur) houden de ouders zich nog even koest, maar tijdens de eerste oefening gaan ook de ogen van de vaders en moeders glimmen. Jong en oud rent door de zaal en stort zich na een teken van Gietelink ten gronde, om zo de juiste valtechnieken aan te leren. Het plezier spat er vanaf. “Wat een feest, hè,” zegt Gietelink (zie FOTO onder) stralend.
Hij geeft deze lessen zo’n decennium lang. Ruim tien jaar geleden bleek het tijdens een ‘gewone’ jeugdles de ideale oplossing voor een verlegen meisje. “Ik had een jonge leerling die niet mee wilde doen en zich aan haar moeder vast bleef klampen. “Ga het eens samen proberen,” stelde ik toen voor. En wat hadden ze een plezier! Vertederend gewoon.” Het ouder-kind-judo is volgens Gietelink niet alleen een kans om als ouder een speciale hobby met je kind te creëren, maar heeft ook een opvoedkundig nut. “Dit is een prachtige leeftijdsfase voor contact met je kinderen. Daarnaast leren ze ook goed bewegen, vallen en op tijd stoppen. En natuurlijk zelfverzekerdheid Anderhalf jaar geleden was een vijfjarig jongetje hier naartoe gestuurd door een arts vanwege zijn gebrek aan zelfvertrouwen. Je zou hem nu eens moeten zien!”
Waar geleerd wordt, worden fouten gemaakt. Eén meisje is na een glijpartij toch op haar hoofd terechtgekomen. Best een pijnlijke val, maar ze wordt meteen naar voren geroepen. “Je mag best fouten maken. En als je iets niet begrijpt, kunnen we je altijd helpen,” krijgt ze van Gietelink te horen. Het kindje krijgt een paar keer achtereen de beurt, zodat de juiste techniek er op speelse wijze toch – figuurlijk - ingeramd wordt.
Zelf kunnen vallen is één, maar iemand anders omver gooien is heel wat anders. Zeker als diegene een generatie ouder is en een kilootje of zestig meer weegt. Maar het grut leert snel: “Meester, ik heb mijn vader omgegooid,” brult een meisje vol trots. Een andere ouder die de verdedigingswijze nog niet onder de knie heeft, krijgt op humoristische manier op z’n donder van Gietelink. “Hoe moet je staan? Met je benen wijd, ja. De kinderen weten het zelfs beter dan jij!”
Tijd voor een nieuwe oefening: jong en oud moet de zaal door racen en op het juiste moment op zijn rechterknie gaan zitten. Een woest indianengehuil barst los en Gietelink heeft duidelijk de juiste term te pakken als hij het over ‘racen’ heeft. “Ik laat de kinderen heel veel bewegen en rennen. Vroeger leerde ik zelf veel dingen vanuit stilstand, maar het is beter om iets vanuit beweging te leren,” legt hij uit. Een speelkwartier is zijn les absoluut niet: “We doen veel renspelletjes als startpunt van een nieuwe techniek of worp, maar ik leer ze ook echt judoën. Af en toe laat ik ze volledig gaan, daarna trek ik ze weer iets aan. Doe je dat te weinig, dan wordt het een chaos. Doe je dat teveel, dan is zo’n les niets voor vier- tot zesjarigen”.
De driejarige Tom heeft er genoeg van. Zijn moeder Jessica Gal vertelt: “Hij vindt het rennen erg leuk, maar naar een tijdje wordt hij het wel zat. Dat komt waarschijnlijk door de leeftijd, hij is de allerjongste. Maar ja, er is nog een driejarige wiens oudere broer ook meedoet, en bij hem gaat het daarom wél al goed.” Ach, wellicht gaat Tom over een jaartje alsnog z’n moeder achterna. Of wordt het een hardloper.
Kleuter Avalon (5) doet deze les voor het eerst mee. “Ze vindt het hartstikke leuk: het bewegen, het bezig zijn...En de weerbaarheid, he? Gietelink geeft iedereen heel veel zelfvertrouwen,” vertelt haar moeder Annemarieke Volkstedt. Dat laatste was ook de voornaamste reden om haar dochter te laten judoën. “Het ging mij vooral om weerbaarheid, Avalon is heel verlegen. Ze is nog te jong om in haar eentje op judo te gaan, dus dit was een ideale combinatie. Zo kun je je kinderen helpen.”
De lessen ouder-kind-judo vinden op zaterdagochtend plaats bij Karel Gietelink Sport op Sportpark De Kegel in Amstelveen. Om negen uur zijn de vier-tot zesjarigen aan de buurt, de oudere kinderen starten een uurtje later. Meer informatie staat op www.karelgietelink.nl, of via 020-441 23 80.
