NUMMER 13 WINT DE RONDE
Door: Maarten Bax
Uitzinnig van vreugde en met zijn rugnummer onderste boven finishte Pierre Deen zondag (9 mei) al eerste tijdens de Wielerronde van Amstelveen. “Ik ben echt superblij. Ik had privé wat tegenslagen en dat heb ik met deze overwinning een beetje van me afgezet.”
Ze zijn de tel inmiddels een beetje kwijt, het bestuur van het organiserende WTC de Amstel. Was het nou al de 30e keer dat de Wielerronde plaats vond? Niemand wist er een duidelijk antwoord op te geven. Feit was wel dat het parcours voor de zesde achtereenvolgende keer in Westwijk werd verreden. Eerder vond de ronde plaats in het stadshart en langs de Beneluxbaan/Sportlaan. In combinatie met de koopzondag was het in het stadshart niet echt een succes. Na twee jaar en veel klachten van de winkeliers werd de ronde verplaatst. Aan de Beneluxbaan was het te druk voor de kinderen, waarna Westwijk uitkomst bood. En ondanks een spaarzame ‘zeur’ die ‘moederdag’ toch wel wat rustiger wilde vieren, maar ook de lage opkomst van het publiek, was het weer genieten langs het parcours.
Al bij de Nieuwelingen en de B- en C-amateurs lag het tempo vreselijk hoog. Geschat werd zo tussen de 40 en 41 kilometer per uur. Het rondje was 1,2 kilometer lang en ondanks de vier bochten erin werd er keihard gereden. Wielrennen kan dus erg mooi zijn. Ook zonder stimulerende middelen of veel publiek - zeer vreemd - en een ‘zooitje’ amateurs, dat niet meer kan winnen dan zo’n honderd euro. Officieel ligt de limiet van de KNWU, de nationale bond, op 120 euro. Een lachertje natuurlijk als je het afzet tegen de getraindheid en de motivatie van deze atleten.
Neem Jeroen Verhoeven (FOTO boven, tweede van links). De man is 46 jaar en reed zich het snot voor zijn ogen om als eerste na 50 kilometer over de streep te komen. De coureur, lid van het organiserende De Amstel, mistte op een haar na het podium en de bloemen. Brian Burggraaf (op de FOTO boven helemaal rechts) was met al zijn spierkracht net een maatje te groot. Maar Verhoeven bleef wel bijvoorbeeld Edwin Commandeur, Maarten Lindeboom en René Markus voor. Feit was ook dat Verhoeven na afloop glunderde van geluk. “Ik ben zeer tevreden met mijn vierde plek. Het is altijd leuk om voor eigen publiek - ik woon hier in de wijk - te rijden. En ja, als het op sprinten aankomt ben ik net een dweil. Ik heb langzame spiervezels, dus dan is dit resultaat best knap.” Kwam nog bij dat Verhoeven als mede-organisator ‘s ochtends al om acht uur met palen in de weer was om het parcours uit te zetten. Over karakter gesproken.
Auke Broex (FOTO links). Ook zo’n type. Ook al 40+, stoer en behept met een lijf van een superatleet. De man moet hartstikke gek zijn om naast zijn baan elke dag maar weer die fiets op te klimmen. Sterker: de laatste twee weken vertoefde hij met vier kameraden in Amerika om daar deel te nemen aan twee wedstrijden. “We hebben in Arizona en New Mexico gereden. Er lag sneeuw, er was veel wind met stofstormen; we hebben zo’n beetje alles meegemaakt. Op de honderd kilometer had je daar vier bochten, hier heb je op de ene kilometer er al vier,” aldus Broex, die in New Mexico bij de Masters deelnam en bij de profs Tour-winnaar Lance Amstrong zag starten.
Bij de A- en B-amateurs ging Broex, zoals gebruikelijk, langzaam van start. Etienne Kooreman nam het initiatief. De 17-jarige Aalsmeerder had al een zware wedstrijd van een dag eerder (in België) in de benen en kon zijn tempo niet al te lang volhouden. Langzaamaan kwam ook de diesel, Broex, op gang. Ook de sterke Pim Bonstra , Frank Egberts en junior Derk Abel Beckeringh gingen de strijd aan. Met nog dertien ronden te gaan sloegen Michel Reuser, Timo de Vrijer en Beckeringh een gat. Broex, die ook regelmatig voorop had gereden, moest later lossen. “Iedereen reed heel attent. Het deelnemersveld was toch erg sterk.”
Pierre Deen (FOTO: op de hoogste trede met de Ronde-miss) deed echter waar hij goed in is: zo’n ronde of vijf voor de finish ontsnappen. Reuser kon hem lang volgen, maar op de streep was het toch de nummer 13, die uitzinnig juichend over de finish ging. “Ik heb bij de A nog nooit gewonnen. Echt super, dit.” En: “Ja, ik reed express met mijn rugnummer op z’n kop. Ik ben bijgelovig, ja. Voor mij geen nummer 13.” Jan Buisman, Auke Broex; ze vlogen Deen allemaal om z’n nek. Iedereen gunde het hem na al zijn tegenslagen in zijn privé-leven.
FOTO'S: Kimon Inglessis (www.amsterdamman.com) Zie ook: Pagina 'Foto van de Week'.
