Door Kim Holla

“Een hele enerverende tijd,” zo vat Henk Schmidt zijn achtjarige voorzitterschap van hockeyvereniging Myra samen. “Een bescheiden clubje van 550 leden werd een sprankelende vereniging met een goede accommodatie.” Schmidt gaf donderdag (24 juni) tijdens een afscheidsreceptie de voorzittershamer over aan Yvette van der Horst. Hij blikt terug op een periode vol vernieuwing, waarin veel van zijn ambitieuze plannen gerealiseerd konden worden. Veel, maar niet alles. “Het is jammer dat de herschikkingsplannen en clubsamenwerkingen zijn gestrand.”

“De vorige voorzitter had in 2002 alles netjes voor me achtergelaten. Vandaar dat we zoveel hebben kunnen veranderen. Toen was er nog sprake van een klein clubhuisje achter tralies, omdat er veel werd ingebroken. Myra was gezellig en financieel gezond, maar niet echt ambitieus of onderscheidend ten opzichte van andere verenigingen,” zo schetst Schmidt zijn startjaar. Zodra hij de touwtjes in handen kreeg, wilde hij eigenlijk de boel radicaal omgooien. Maar ‘bezint eer gij begint’ was de eerste periode juist zijn credo. “De eerste twee jaar wilde ik de Myra-familie vooral goed leren kennen en daarbij uitvinden wat de leden nou precies wilden.” In 2004 begon Schmidt met zijn meerjarenstrategie, waarin veldenverbetering (2006) en het nieuwe clubhuis (2008) de mijlpalen zouden worden.

Over het clubhuis. De vertrekkend voorzitter is nog steeds tevreden met de nieuwe accommodatie. Het gebouw werd door sommigen als een dure investering gezien, maar bracht op de lange termijn juist extra geld in het laatje. “In tegenstelling tot veel andere verenigingen beginnen wij de maand met een positieve balans. We ontvangen huur van Kinderrijk, de kinderopvang, en de fysiotherapeut die hier gevestigd zijn. Dat scheelt.” Dat is echter niet de hoofdreden dat Schmidt de nieuwbouw als zijn grootste succes als voorzitter ziet. “Het clubhuis heeft een bepaalde uitstraling en warmte gekregen, daar ben ik trots op. Het is voor een heleboel leden een soort tweede huis geworden. Om dan te zien dat mensen echt op zo’n locatie ‘leven’, met hun vreugde, verdriet en probleempjes... Dat geeft gewoon een fantastische kick.” Daarnaast brachten ook de drie nieuwe velden voldoening bij Schmidt. Kwalitatief gezien dan, want drie stuks blijken niet genoeg.

“Myra komt qua velden enorme ruimte tekort, terwijl er aan de overkant bij NFC/Brommer juist veel plaats over is. Dat had me aan het denken gezet. Een slimme nieuwe indeling van beide terreinen en samenwerking met andere hockeyclubs had namelijk een enorme impuls kunnen geven aan zowel het hockey als het voetbal. Een groot hockeycomplex had voor een gezonde financiële basis en professionalisering kunnen zorgen. Dat is helaas niet gelukt. Het bestuur van de voetbalvereniging had moeite om over zijn eigen schaduw heen te kijken. Dat was een enorme teleurstelling voor me, omdat ik er erg veel tijd en moeite in heb gestoken. Misschien was de tijd er nog niet rijp voor,” verklaart Schmidt.

Daarop voortbordurend vertelt hij over de huidige problemen met enkele meisjesteams. “We hebben ons een beetje verslikt in één lichting, de meisjes E. Dat zijn ontzettend veel meiden die volgend jaar D’tjes worden en op een groot veld gaan spelen. Dat zal nog een hoop gepuzzel worden qua ruimte. Misschien moeten we volgend jaar daarvoor bij de buren aankloppen.” Maar ja, dat kan toch niet alleen maar te wijten zijn aan de niet-gerealiseerde herschikking? “Nee, ik denk dat we daar met onze prognoses ook een verkeerde inschatting voor hebben gemaakt. Er komen zoveel enthousiaste mensen op ons af, dan is het moeilijk nee zeggen. Aan de ene kant zijn we blij dat iedereen Myra weet te vinden, aan de andere kant moeten we ook aan onze veldcapaciteit en het aantal beschikbare coaches denken,” zegt hij nuchter.

De herschikking bleek een gemiste kans, die nog duidelijk een beetje steekt bij Schmidt. Desondanks was hij niet voor één gat te vangen. “Gelukkig is er een klein alternatief: we krijgen binnenkort een vierde (kunstgras-)veld naast Atletiekvereniging Startbaan. Daarnaast gaat de club volgend jaar verder puzzelen met de vraag of een miniveld op de huidige gemeentewerf haalbaar zou zijn. Met een overkapping zouden we daar ‘s winters kunnen zaalhockeyen.”

Schmidt heeft goed nagedacht over waar hij zijn opvolger Yvette van der Horst mee aan de slag zou willen laten gaan. “Ik heb zelf niet zoveel verstand van het hockeyspelletje, ik was altijd meer een enthousiaste vader. Yvette is zelf fanatiek hockeyster, dus zij kan zich goed focussen op de sportieve ambities van de club. Denk aan de hockeyschool, het hockeyniveau, de algemene sportieve kennis...” Als tweede punt noemt Schmidt de vijwilligers. “Aan hun moet ze echt aandacht blijven besteden en haar waardering laten blijken. Maar goed, Yvette is een mensen-mens, dus dat gaat haar wel gewoon lukken.”

Zelf blijft Schmidt (op de FOTO onder met burgemeester Van Zanen) ook nog ‘in the running’ voor de vrijwilligers. “Ik zal het vrijwilligersbeleid blijven coördineren en al het werk zo goed mogelijk proberen te verdelen. Daarnaast blijf ik ook op sportief gebied bij de club. Ik ga op zondag af en toe invallen bij de veteranen. De afgelopen jaren heb ik ook een gegeven moment uit enthousiasme ook maar die hockeystick gepakt, maar het wil nog niet echt lukken hoor. Die techniek is echt niet zo makkelijk om aan te leren.”

Zo lastig als hij het hockeyspel vindt, zo tevreden is hij met zijn voorzitterstijd. “Ik ben trots op het eindresultaat, dat mag je best weten. Ik heb er ook geen moeite mee om het bijltje er nu bij neer te gooien, het is nu gewoon mooi geweest. Ik heb mezelf bewezen dat ik zoiets kan, er veel van geleerd en ik heb er vriendschappen aan overgehouden. Dat zijn normen en waarden die ik veel belangrijker vind dan veel geld verdienen.”

FOTO'S: Kimon Inglessis (www.amsterdamman.com)