PINOKÉ BLIJFT IN HOOFDKLASSE

Door: Kim Holla

Te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken. Dat gold dit seizoen voor de hockeysters van Pinoké.

De ‘Steekneuzen’ begonnen zaterdag nog ietwat twijfelend aan hun ‘best of three’ op het veld van de Brabanders. Tessa Schwartz zorgde toen na een kwartier voor de eerste treffer voor Pinoké. Ma Yibo maakte tien minuten na rust de 0-2.

Een dag later troffen beide teams elkaar opnieuw, ditmaal in de stromende regen in het kletsnatte Amsterdamse Bos. Opvallend genoeg speelden de dames van Push de eerste helft in hun lange zwarte trainingsbroeken, dit omdat hun witte kousen te veel verwarring met die van Pinoké zouden veroorzaken. Na het eerste fluitsignaal duurde het slechts een paar seconden voordat Schwartz de eerste Pinoké-aanval succesvol afrondde: 1-0. Twee minuten later deed Yibo datzelfde met de eerste strafcorner. Vijf minuten later tikte Saskia Versluis de 3-0 binnen. De jonge meiden van Push konden wel inpakken. Of toch niet? De bezoeksters leken zich heel even terug te vechten en haalden twee minuten later hun nul van het scorebord dankzij een strafcorner. De Amstelveners hadden vervolgens een kwartier nodig om met een ‘Chineze’ strafcorner de 4-1 te maken; Quinling Song nam de corner, landgenoot Ma Yibo rondde af op doel.

Luttele seconden na de 4-1 kwam Pinoké collectief in opstand tegen de twee arbiters, die het niet eens leken met elkaar en vervolgens een ‘bully’ uitriepen om het spel maar weer eerlijk door te laten gaan. En dat was echt niet de enige keer dat de ‘Steekneuzen’ openlijk kritiek hadden op scheidsrechter Kees Tamminga. “Ik heb me er niets van aangetrokken. Volgens mij kwam dat door de spanning die ze even moesten ontladen. Een wedstrijd als deze is toch belangrijker dan een competitiewedstrijd, dus kreeg ik vaak kritiek en vroegen ze me soms over het hoe en waarom van mijn handelen,” verklaarde hij na afloop.

Een kwartier na de theepauze hervatten de Amstelveners hun doelpuntenfeestje. Yibo zorgde voor 5-1 uit een corner, Sophie Klooster maakte de 6-1. De dames trokken zich niets aan van een plotseling velddoelpunt van de kant van Push. Versluis gebruikte snel daarna een strafcorner en een gewone aanval voor de 7-2 en 8-2. De buit was daarmee binnen, de deelname aan de hoofdklasse weer een jaartje gered.

Versluis was in haar nopjes met de uitslag. “We hadden bedacht dat we waarschijnlijk konden winnen als we gewoon ons eigen spel zouden blijven spelen, en dat is ook gelukt,” lachte ze na afloop. “Tweemaal winst, maar de tweede keer wel met zes doelpunten meer. Tja, gisteren waren we meer gespannen en dat had echt de eerste helft bepaald. Na rust konden we toen niet echt doorzetten en misten we een aantal corners. Dan gaat de tijd natuurlijk snel voorbij zonder veel doelpunten. Vandaag ging dat allemaal beter.” Ook blikte Versluis nog even terug op de arbiters bij beide wedstrijden. “Gisteren hadden we echt een hele slechte scheidsrechter, van wie we een aantal corners onterecht niet kregen. Vandaag was dat al een stuk beter, maar dat zorgde wel voor een hoop discussie. Op het veld hadden we het redelijk onder controle, maar vooral op de bank werd er nogal tekeergegaan over de arbitrage. Dat was eigenlijk helemaal niet nodig. Zeker als je met zoveel doelpunten voorstaat moet je zulke beslissingen gewoon accepteren.”

Op wat geklaag over de scheidsrechter na, bleef het tijdens de wedstrijd erg stil in de Amstelveense dug out. Coach Anthony Potter had vrij weinig te doen, vertelde hij. “Je kunt natuurlijk nooit zeker zijn van een overwinning, maar onze structuur, samenwerking en corners werkten gewoon erg goed. In de rust heb ik drie adviezen gegeven om zo door te blijven gaan: blijf de komende 35 minuten doorrennen, houd het centrum gesloten en speel twee-op-één. Hierdoor hebben we wel laten zien dat we niet in de overgangsklasse thuishoren.”

Zowel Potter als aanvoerder Stephanie van Löben Sels (ze FOTO) is van mening dat Pinoké te groot is voor de overgangsklasse, maar soms ook een maatje te klein lijkt voor de hoogste klasse. Potter: “Vorig jaar stonden we na een lastig seizoen ook al in de play-outs tegen Push. Dit jaar zijn we gegroeid en is het verschil tussen beide klassen groter geworden. Maar we zijn  een jong team met grote potentie, dus een hogere plek in de hoofdklasse competitie zou volgend jaar haalbaar moeten zijn.” Volgens Van Löben Sels is het niet de eerste keer dat het damesteam qua speelcategorie tussen wal en schip valt. “Bij Pinoké is het een constante strijd om goede speelsters te vinden. Mensen die serieus met de sport bezig zijn. We hebben toch een naam als studentenclub en trekken ook altijd dat soort speelsters aan. Aan de andere kant, als er nu een groot deel van het team blijft, kunnen we ons volgend seizoen vast aardig versterken en verbeteren.”

Hoe het team er volgend jaar uit zal zien, is nog niet bekend. Wel is al duidelijk dat het mes in de begeleiding gezet gaat worden. Huidig Qui Vive-coach Etienne Spee volgt coach Anthony Potter op, assistent Ingmar de Loor maakt plaats voor Jan-Matthijs Heinemeyer en fysiotherapeut Sjoerd Hepkema vertrekt waarschijnlijk.
FOTO'S: Kimon Inglessis (www.amsterdamman.com)