'THE SOUL OF THE GAME'
Column: Peter van Noord
In elke sport kan deze uitdrukking tot zijn recht komen... Maar wat is precies ‘The Soul of the Game’, de ziel van de (sport)wedstrijd? Noemen wij het ‘de Liefde voor de Sport’??? Naar mijn mening gaat de ‘Soul of the Game’ dieper dan de liefde voor de sport. Het heeft iets onvoorwaardelijks… Een soort huwelijk dat reeds eeuwig bestaat.
Bloed, zweet en tranen… Het is een vergelijking die niet alleen uit volle borst in de arena wordt gezongen maar in de buurt komt van de ‘Soul of the Game’… Het is een voorwaarde om in iedere wedstrijd met deze instelling het veld in te gaan. Natuurlijk worden wij hier in Nederland overspoelt met voetbal. Maar zien wij in het overdadige aanbod van voetbalwedstrijden elke wedstrijd de bloed, zweet en tranen? Zien wij elke wedstrijd ploegen die tot op het bot gaan om een wedstrijd te winnen?
Waarom worden er voetbalreizen naar Engeland georganiseerd om op een dag drie, vier wedstrijden te zien? Waarom glijdt Johan Derksen bijna van zijn stoel als hij over nostalgische Engelse clubs vertelt of schrijft? Wat is het toch dat ons tot de ‘Soul of the Game’ drijft? Waarom is een tweede divisie ploeg in Engeland aantrekkelijker om te gaan bekijken in plaats van onder het genot van een Chateau Briand een game van Chelsea te zien?Is het de passie, hartstocht, de trots van het dorp, streek, land of club wat een boost aan adrenaline geeft en spelers de kracht geven om tot de bodem van hun mentale en fysieke mogelijkheden te gaan? Een beroemde uitspraak van de legendarische American football coach Vince Lombardi is “Gentleman, think this season of only three things: your God, your family and the Green Bay Packers. In that order.” Tegenwoordig vraag je jezelf wel eens af of atleten van salarisstrook naar salarisstrook leven en presteren.
Er zijn diverse boeken en films en documentaires aan dit onderwerp gewijd. Maar waarom verdwijnt deze ‘Soul of the Game’ langzamerhand uit Nederland? Wat maakt het dat wij soms zo gemakzuchtig en laks omgaan met de ‘Soul of the Game’? Is het onze samenleving die ons niet meer dwingt om te overleven, om ergens trots op te zijn en ergens voor te gaan met alles wat wij emotioneel in ons hebben? Hebben wij nog echte natuurtalenten die niet op hun vijftiende jaar reeds ondergedompeld zijn in verkeerde invloeden en geheel berekenend te werk gaan en niet met hun volle passie een veld betreden? Waarom moeten er looptrainers, diëtisten en sportpsychologen aan te pas komen om de basis voorwaarden van het sporten weer in het juiste gareel te krijgen?
Waarom moeten 10-jarige kids hun kont worden afgeveegd in de kleedkamer na een training of wedstrijd terwijl zij dat thuis geheel zelf doen? Het vertroetelen… De ‘Soul of the Game’ begint op school en op straat, met opvoeding met omgeving factoren die maken dat een talent met een bepaalde instelling ergens binnen komt in een sport en zich onderscheidt met de basis. Pleintjesvoetbal, play-ground basketball en andere sporten die men puur uit vrije wil en eigen beweging overal kan beoefenen.
De ‘Soul of the Game’ is ook de wil om samen als team een bepaalde prestatie neer te zetten en ook de wil te hebben om zichzelf weg te cijferen voor het grote doel. Vaak hoor je dat de sfeer in de kleedkamer zo geweldig is … Ook dat is de ‘Soul of the Game’… Elkaar accepteren in doen en laten, maar zodra het fluitsignaal klinkt gaan de bloed zweet en tranen voorop om met elkaar die ‘Big W’ (lees: de overwinning) te bewerkstelligen.
--------------
Peter van Noord (zie FOTO) is in 1963 geboren in Amstelveen, was topbasketballer en tegenwoordig basketbalcoach. Hij speelde o.a. bij BV Amstelveen, Den Helder en Fresno University (USA). Hij kwam 97 keer voor het Nederlands team uit. Coach was hij o.a. voor het nationale jeugdteam, Leuven (Bel.) en Bluestream.
