HELEBOEL KAMPIOENEN!

Column: G. Vogelaar

Buurman Freek en ondergetekende waren vorige week de verpoosruimte van onze serviceflat ontvlucht, omdat een paar andere oudjes het onzalige idee had opgevat om een Karaoke avond te organiseren. Niet alleen was het ons een gruwel om aan te moeten horen hoe een stel krassende knarren Marco Borsato opnieuw failliet zouden verklaren. Veel erger nog: ook de biljarttafel was afgedekt om dienst te doen als onderzetter voor de meezingmachinerie.

Daar ging ons wekelijkse potje libre! Maar het vooruitzicht dat hem de kans werd ontnomen om mij een paar euro's af te caramboleren, bracht Freek tot het lumineuze idee om onze lounge te verruilen voor het plaatselijke biljartcentrum. Opgewekt togen wij na het eten naar de roemruchte Bankrashal waar wij wisten dat er ook een biljartzaal te vinden was. Maar aldaar gearriveerd zakte ons goede gemoed alras tot ver onder het nulpunt. Geen parkeerplek te vinden. Niet voor de deur en ook in de wijdere omgeving niet.

"Behoorlijk populair, dat biljarten in Amstelveen," sprak buurman bits, terwijl hij voor de zoveelste keer een buurtrondje deed om een plekje voor zijn aftandse Susuki te vinden. "Volgens mij zullen we in de wachtkeu moeten, Freek," antwoordde ik in een flauwe poging de moed er een beetje in te houden.

Na eindelijk toch een plekje gescoord te hebben en na een fors druilerig wandelingetje arriveerden wij alsnog bij de biljarts. Om te ontdekken dat de drukte van belang niet de edele biljartsport betrof, maar een of andere happening die in de tot giga-terras omgebouwde sporthal plaatsgreep. Nieuwsgierig geworden lieten wij de keu vooralsnog de keu en posteerden ons onopvallend achterin de met jong, middelbaar en ouder(s) afgeladen zaal. Onder hen ook veel hot shots uit de plaatselijke sport, politiek en het bedrijfsleven.

Een keurig in mantelpak gestoken meiske dat verfrissingen en lichtalcoholische spiritualia ronddeelde vertelde ons dat wij midden in de feestelijke huldiging van Amstelveense sportkampioenen beland waren. Daar leek het in eerste aanleg niet op. Op het immense podium sprak iemand die het blijkbaar geen feest vond om daar te moeten staan. Ik moest onwillekeurig denken aan de matte nieuwslezer op TV die na een slechte dag op het Damrak de beursberichten citeert. Maar de man, die Freek herkende als de wethouder, maakte alles goed door aan de blij verraste vertegenwoordigster van de plaatselijke rolstoeldansvereniging en nog drie opgetogen locale sportclubs prijzen uit te reiken voor hun mooie prestaties in het afgelopen jaar. De vreugde van deze clubmensen bleek wel degelijk de opmaat voor een feestelijk vervolg van het overvolle programma.

Overvol met jeugdige sporttalenten en Nederlandse kampioenen! Meer dan 130 kampioenen individueel en/of in teams in veel verschillende takken van sport werden naar het podium geroepen om door de gemeente in de zonnige bloemetjes te worden gezet. Van druistige junior tot statige senior. En allemaal met een binding aan Amstelveen!

Het tegen het podium geposteerde, wat vaalkleurig uitgeslagen reclamebord: "Amstelveen ook sportstad!" leek voor mij plots een gouden randje te hebben gekregen. En Freek die voor zijn doen interruptieloos positief het gebodene had zitten aanschouwen, wist mij te vertellen dat 2010 bepaald geen uitzondering was. "Misschien nog wat meer dan voorgaande jaren, maar elk jaar weer wordt bewezen dat deze stad een heleboel sportkampioenen voortbrengt", sprak hij ietwat plechtstatig. En wijzend op de tafeltjes waar politieke en andere genodigden zich geclusterd hadden, viel hij toch weer even terug in zijn sceptische kriti-mode: "Het is te hopen dat zij dat ook eens inzien, want je hebt nu eenmaal kampioenen en topsport nodig om kinderen te inspireren om aan sport te gaan doen".

Na nog een paar versnaperingen te hebben genuttigd keerden wij weliswaar ongecaramboleerd maar opgetogen terug naar de auto. Om thuis gekomen te ontdekken dat het biljart de Karaoke ongeschonden had overleefd. Kreeg buurman Freek alsnog de kans zijn door de crisis aangevreten pensioen met een paar euro's 'libre' te spekken. En was ondergetekende geheel onverwacht een topervaring op een topavond rijker!

FOTO: Kimon Inglessis (www.amsterdamman.com)